Roeien en Runde

3 juli 2024

De zon schijnt en we springen vandaag redelijk vroeg uit bed voor ons doen. Let's get some action :). We trekken een reddingsvest aan (verplicht hier en iedereen doet dat ook braaf) en pakken een roeiboot. Ik roei Prins Peter over het strakgroene meer. Dit mooie meer, daar moeten toch lekkere vissen zitten zou je zeggen. Ik geloof dat ik voor het laatst in een opblaasboot met de kinderen heb geroeid, toen ze een jaar of 6 waren, dus redelijk lang geleden. Maar het gaat lekker, het waait niet hard en het is prachtig om ons heen. Na een paar uurtjes worden we het zat en krijgen we honger. Tijd voor een verlaat ontbijt annex lunch. Aan het einde van de middag stappen we op de fiets en fietsen we de 11 km naar het Briksdaljeen. Dan is het een stuk rustiger met alle toeringbussen die de toeristen naar de gletsjer brengen. De fietstocht is adembenemend, wat een watervallen zien we en dan als we de bocht omfietsen zien we de gletsjer al liggen met nog veel andere besneeuwde toppen. Wat een schoonheid. Het groene meer spiegelt er tussendoor, net een ansichtkaart. De laatste kilometer gaat pittig steil omhoog en zelfs in mijn laagste verzet kom ik echt de berg net niet op. Ik zie Peter nergens meer, die blijkt er al te zijn natuurlijk. Uiteindelijk kom ik natuurlijk ook boven en kijken we onze ogen uit. Niet naar de gletsjer maar naar de toeristen. Wat een hoeveelheid aan nationaliteiten hier, busladingen vol mensen die souvenirswinkeltjes leegkopen, in treintjes stappen om nog dichter bij de gletsjer te komen en zoveel mensen die videobellen terwijl ze hier op zo'n prachtig punt staan. Als we zijn uitgepuft, rijden we 1,5 km terug. Daar was een heel rustige plek waar je prachtig zicht hebt op de gletsjer en je kunt er een kopje koffie drinken. We twijfelen of we nog de wandeling van anderhalf uur gaan maken, maar gezien de 10 km die we nog terug moeten fietsen doen we het maar niet. Peet kookt lekker eten in de campingkeuken en na de afwas stappen we in de waterfiets om nog eens over het meer te toeren. Ik vind waterfietsen een stuk minder leuk, dus halverwege stap ik uit en trapt Peter lekker verder naar een stil stukje van het meer om nog wat te hengelen. Het is een leuke camping met allerlei plekjes aan het meer, dus ik installeer me in een heerlijke schommelstoel en geniet van de avond en het uitzicht. Wat een leuke dag was het vandaag! Als Peter terugkomt is het nog steeds zo zacht buiten, we lopen nog heerlijk een rondje langs het water. We krijgen geen genoeg van het uitzicht en het groene water. 

4 juli 2024

Vandaag gaan we naar Runde! Een vogeleiland, 145 km noordwaarts. Gezien de snelheden hier op de weg kost dat wel wat uurtjes. Dus ook vandaag op tijd op, want om 10 uur willen we wegrijden. Volgens de Noorse weer-app wordt het mooi weer vandaag in Runde, en verder deze week niet meer. Vanavond willen we daar de papegaaiduikers zien, de puffins. Nu is rijden in Noorwegen geen straf, na elke bocht is het weer prachtig. Als er tijdens een tunnelritje een paar keer wordt geseind checken we toch even de lampen, en ja hoor, dat blijkt stuk. Gelukkig hebben we een reservelampje en dankzij Peters geduld en lange armen is na een halfuur de lamp vervangen. Hoe dichter we bij Runde komen hoe anders het uitzicht wordt. Een prachtig stuk scherenkust, zoveel eilandjes, hoge bruggen, wat een mooie tocht. En dan zien we Runde, dat is nu al: wauw! Heel klein qua vierkante kilometers, maar wat een prachtige bergkammen. Er is maar 1 camping en die zit snel vol, dus vandaar dat we er vroeg wilden zijn. We krijgen een prachtig plekje pal aan de oceaan met in de verte de stad Alesund maar verder alleen maar horizon. Links van ons zien we het pad naar de vogelspotplek, dat gaan we vanavond doen. Vanmiddag geniet ik van de zon terwijl Peter nog een uurtje het eiland rondfietst. We eten vroeg, want we willen op tijd op pad om de wandeling te maken. Steil omhoog, over de flanken van de berg, schitterende vergezichten over de oceaan met de bergen om ons heen. Het doet me denken aan het noordelijkste stuk van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, ook zo mooi groen en ruig. 
Na een uur wandelen komen we bij het hoogste punt en als we naar beneden kijken ziet Peter hele kolonies Jan van Genten. Dat is echt uniek, het zijn er zo ontzettend veel! Ik gluur ook voorzichtig over het randje en zie het inderdaad. Wat een mooi gezicht. Tussen half 8 en 9 komende papegaaienduikers terug van zee naar hun nesten die ze hier in de kliffen hebben. Er is een speciale plek op de rotsen waar we dat kunnen zien, een heel geklim en geklauter. En als we in de verte de plek zien, zien we ook dat we niet de enige zijn haha. Elke avond komen hier horden toeristen heen om de vogels met hun clowneske kopjes te zien zitten op de rotsen. Ook wij zoeken een plekje en als je dan zo'n puffin ziet vlak voor je neus, is het allemaal de moeite waard. Wat een schattige beestjes met bijzondere kopjes. Ik ben geen vogelaar maar zou het bijna worden als je hier op de rotsen zit. Het is echt genieten met een G. Iedereen zit stil te kijken, de ene met een nog grote fotocamera dan de ander. En als de zon dan ook nog schijnt en het een prachtige lucht is zou je er poëtisch van worden. We lopen de berg weer af en ondertussen maken we een gezellig (vogel) praatje met een Deense meneer die een joekel van een verrekijker heeft. Voor we het weten zijn we weer beneden. Ik heb inspiratie en ga nog wat werken en Peter pakt zijn hengel en zijn fiets. Hij gaat nog even naar de haven om te vissen en komt tegen half 12 weer terug met 4 verse dikke vetten vissen. Super! Het weer begint om te slaan en de camper schudt lekker heen en weer van de stevige wind. Het was een dag met een gouden randje!

5 juli 2024

Het regent cats and dogs als we wakker worden. Het plan om vandaag een boottocht te maken om het eiland Runde valt in het water. Dus we pakken ons boeltje in en vertrekken van dit prachtige plekje. Een plek om nog eens terug te komen. We hebben weer wat mooie routes uitgezocht en vandaag is er per ongeluk ook één. We willen niet meer door de lange tunnel terug, dus dat wordt het fjord rond met een paar ferry's. De weg is zo ontzettend mooi, het gaat niet zo snel maar het is heerlijk rustig en we kijken onze ogen uit. Het regent nog steeds, de bewolking hangt gelukkig niet al te laag dus we kunnen heel wat zien onderweg. Gezien de acties van de laatste dagen is het ook heerlijk, lekker toeren en tussendoor mooie stops voor koffie en lunch. Als we bij Sandane zijn vinden we het wel goed, om een uur of 4 zijn we op de plaatselijke camping geïnstalleerd. Er zit een grote keuken bij waar Peter de vissen fileert en waar we 's avonds lekker van smullen. Zelfs ik, geen visliefhebber, vindt ze lekker smaken. Een mede-kampeerder komt ook zijn potje koken en het blijkt een Duitser te zijn die in 1978 naar Noorwegen is geëmigreerd. Ik ben benieuwd hoe de emigratie is bevallen en hoe het leven in Noorwegen nu echt is.... Nouuu, die vraag had ik beter kunnen inslikken. Het wordt een enerverend, betogend verhaal en niet al te rooskleurig. Gelukkig waren we al klaar met eten en glip ik naar de camper zodat Peter de discussie met de man mag afmaken :). 
Om half 10 's avonds is het droog en we hebben we zin om even de benen te strekken. De supermarkt 1,5 km verder is nog tot 11 uur open dus we lopen lekker naar het dorp over de weg. Geen verkeer te zien natuurlijk. Na een verkwikkende douche duiken we voldaan ons bed in.